Bryan Bertino'nun yönettiği 2020 yapımı 'The Dark and the Wicked', izleyiciyi Amerika'nın ıssız kırsalına, kasvetli ve izole bir çiftliğe götürerek geleneksel korku ögelerinin ötesine geçen bir psikolojik gerilim vaat ediyor. Film, ölüm döşeğindeki bir babanın bakımını üstlenmek için çiftliğe dönen yetişkin kardeşler Louise (Marin Ireland) ve Michael (Michael Abbott Jr.)'ın hikayesini anlatıyor. Ancak bekledikleri hüzünlü veda, yerini tarifsiz bir korkuya bırakır. Çiftlik, ailenin üzerine kâbus gibi çöken, görünmez ama her yerde hissedilen kötücül bir varlığın etki alanına dönüşür.

Marin Ireland ve Michael Abbott Jr., karakterlerinin çaresizliğini, korkusunu ve aile bağlarıyla olan mücadelesini son derece inandırıcı bir şekilde yansıtıyorlar. Oyuncuların performansları, filmin yavaş akan ancak sürekli gerilim yükselten atmosferine büyük katkı sağlıyor. Bertino'nun yönetmenliği, korkuyu jump scare'lara bağımlı kılmak yerine, görüntülerin, seslerin ve boşluğun kendisinin yarattığı derin bir rahatsızlık duygusu üzerine kurulu. Kameranın çiftliğin kasvetli koridorlarında ve geniş, tehditkâr açık alanlarında gezinişi, izleyiciyi sürekli bir tetikte olma haline sokuyor.

'The Dark and the Wicked', ölüm, yas, suçluluk ve inancın sınanması gibi temaları, doğaüstü korku örgüsüyle ustalıkla harmanlıyor. Nihai kötülüğün kaynağı asla basit bir şekilde açıklanmaz; bu belirsizlik, filmin en rahatsız edici ve etkileyici yanlarından birini oluşturur. Görsel estetiği, minimalist müzik kullanımı ve oyuncuların güçlü performanslarıyla bir bütün olarak izleyiciyi saran bu film, modern korku sinemasının daha yavaş tempolu ve atmosferik örneklerini sevenler için kaçırılmaması gereken bir deneyim sunuyor. Psikolojik gerilimin ve soyut korkunun gücüne inananlar için mutlaka izlenmesi gereken bir yapım.